цяжкі

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

цяж-кі́ / ця́ж-кі

Прыметнік.

Корань: --.

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. які мае вялікую вагу або з грузам вялікай вагі ◆ Чамадан быў вялікі і цяжкі. Конь ледзь цягнуў цяжкі воз. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 916. — 968 с.
2. пазбаўлены лёгкасці, хуткасці (пра паходку, рух і пад.) ◆ Нехта набліжаўся цяжкімі крокамі.
3. які робіць уражанне вялікай вагі; густы, непразрысты ◆ Цяжкія хмары.
4. масіўны, грувасткі, вялікі ◆ Вуліца была забудавана цяжкімі гмахамі.
5. які нялёгка зразумець; складаны, няясны (пра стыль, мову і пад.) ◆ Аповесць напісана цяжкім стылем.
6. моцны ◆ Цяжкі ўдар.
7. які патрабуе высілкаў, нялёгкі для выканання; турботны, складаны ◆ Цяжкі абавязак. Цяжкае жыццё. Цяжкія часы.
8. моцны, балючы, глыбокі ◆ Цяжкая крыўда. Цяжкая страта.
9. які доўга і дрэнна ператраўліваецца (пра ежу)
10. пра ступень хваробы: моцны, небяспечны ◆ Цяжкая хвароба. Цяжкі стан параненага.
11. які прыносіць клопат, турботы каму-н. ◆ Цяжкі характар.
12. змрочны, невясёлы, сумны ◆ Цяжкі настрой. Цяжкія думкі.
13. удушлівы, непрыемны (пра паветра, пах і пад.) ◆ Цяжкі дух.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: цяжкасць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

• цяжкая атлетыка
• цяжкая вада
• цяжкая прамысловасць
• цяжкія металы

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: тяжёлый, тяжкий