высокі

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Jump to navigation Jump to search

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. вялікі па працягласці знізу ўверх або далёка размешчаны ў напрамку знізу ўверх; проціл. нізкі ◆ Высокі рост. Высокі дом. Высокія горы. Жыць высока. Высокі лоб. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 168. — 968 с.
  2. значна большы за сярэднюю норму, за сярэдні ўзровень ◆ Высокі ціск крыві. Высокі ўраджай. Высокія тэмпы развіцця. Высокі працэнт. Высокая вада.
  3. кніжн. выдатны па сваім значэнні, вельмі важны, пачэсны ◆ Высокая адказнасць. Высокі гонар. Высокая ўзнагарода. Высокі госць.
  4. кніжн. поўны глыбокага значэння, незвычайны па сваім змесце ◆ Высокая ідэйнасць. Высокі стыль.
  5. вельмі добры ◆ Высокае майстэрства. Кніга высокай вартасці. Быць высокай думкі пра каго-н.
  6. тонкі, гучны, які ўтвараецца ваганнямі вялікай частаты (пра гукі) ◆ Высокі голас. Высокая нота.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

  1. нізкі

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]