ціхі
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]ці́-хі
Прыметнік.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [ˈt͡sʲixʲi]
Семантычныя уласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- ледзь чутны; нягучны ◆ Ціхі голас. Ціхі шум дрэў. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 908. — 968 с.
- агорнуты цішынёй; зацішны ◆ Ціхі вечар.
- без адзнак вялікага руху, спакойны ◆ Ціхая вёсачка. Ціхае жыццё.
- лагодны, паслухмяны, пакорлівы ◆ Ціхі чалавек. Па натуры яна дзяўчына ціхая.
- які праходзіць спакойна, без буйных праяў ◆ Ціхая радасць.
- які не вызначаецца хуткасцю, павольны, марудны ◆ Ціхая хада.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??