спакойны

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

спако́йны

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. які знаходзіцца ў стане спакою, маларухомы або нерухомы ◆ Спакойная рака. Сядзець спакойна. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 770. — 968 с.
  2. які выражае спакой, без душэўных трывог, перажыванняў ◆ Спакойнае жыццё. На сэрцы спакойна.
  3. стрыманы, ураўнаважаны, ціхмяны, які нікога не раздражняе ◆ Спакойны конь. Спакойнага нораву чалавек.
  4. роўны ў сваім працяканні ◆ Спакойная хада. Спакойная гутарка.
  5. не ваенны, мірны ◆ Спакойны час.
  6. які нічым і нікім не парушаецца, адбываецца ў спакоі ◆ Спакойная старасць.
  7. прыемны для вока (пра святло, фарбы і пад.) ◆ Спакойныя фарбы пейзажаў. Спакойнае, мяккае святло.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]