слабы

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Jump to navigation Jump to search

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. які мае малую сілу, магутнасць ◆ Слабы чалавек. Слабы рухавік. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 760. — 968 с.
  2. нездаровы, хваравіты ◆ Слабая бабуля. Слабыя нервы.
  3. які не вызначаецца моцным характарам; нястойкі ◆ Слабая натура. Слабая воля.
  4. нязначны, малы ◆ Слабая падтрымка. Слабы ўдзел.
  5. дрэнны, няўмела падрыхтаваны, выкананы недастаткова ўмела і пад. ◆ Слабы вучань. Слабы раман. Сын слабы ў матэматыцы.
  6. ненасычаны, нямоцны ◆ Слабы раствор солі. Слабая гарэлка.
  7. нямоцна нацягнуты, свабодны ◆ Лейцы слаба нацягнуты.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]