свабодны

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

сва-бо́д-ны

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: [svaˈbodnɨ]

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. які карыстаецца свабодай, валодае незалежнасцю, суверэнны ◆ Свабодныя рэспублікі. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 738. — 968 с.
2. незалежны, не звязаны ні з кім якімі-н. абавязкамі, адносінамі ◆ Свабодны перакладчык. Свабодны мастак.
3. які не ведае перашкод, абмежаванняў, не абмежаваны пэўнымі нормамі ◆ Рашучыя свабодныя паводзіны. Свабодныя адносіны.
4. які працякае, адбываецца лёгка, без замінак ◆ Свабоднае дыханне. Свабодныя рухі рукамі. Свабодна гаварыць на кітайскай мове.
5. нікім або нічым не заняты; вольны ◆ Свабоднае месца ў партэры. Свабодныя рукі.
6. не цесны ◆ Свабоднае паліто.
7. прасторны, раскошны ◆ У тэатры прыгожа і свабодна.
8. разм. які не знаходзіцца ў дадзены момант у карыстанні ◆ Пакой свабодны. Свабодныя грошы.
9. які ні да чаго не прымацаваны, ні з чым не злучаны ◆ Свабодны канец ланцуга.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: свабоднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: свободный (ru)