гора
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]го́-ра
Назоўнік, ніякі род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя уласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- глыбокі жаль, смутак ◆ Захварэць з гора. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 194. — 968 с.
- тое, што і няшчасце ◆ У мяне вялікае гора.
- жыццёвыя няўдачы, мукі, нястача ◆ Гора не знаць. Цярпець гора.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??
Пераклад
[правіць]|
|
|