шчыры

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

шчы́-ры

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне

• МФА: [ˈʂt͡ʂɨ.rɨ]

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. які выражае сапраўдныя пачуцці, праўдзівы, адкрыты ◆ Шчыры чалавек. Шчырае прызнанне. Гаварыць шчыра. Сказаць ад шчырага сэрца. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 947—948. — 968 с.
2. задушэўны, інтымны ◆ Шчырая размова. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 948. — 968 с.
3. сардэчны, душэўны ◆ Шчырая сяброўка.
4. пазбаўлены прытворства ◆ Шчырае шкадаванне.
5. старанны; верны, адданы, заўзяты ◆ Шчырая праца. Шчыры змагар за светлую будучыню. Шчыры следапыт.
6. просты, даверлівы ◆ Шчыры чалавек усяму верыць.
7. які складаецца з аднолькавых парод дрэў (пра лес, бор); без дамешак, прымесей ◆ Шчыры бор. Шчырае золата.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: шчырасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: искренний (iskrennij)