утрапёны

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

Прыметнік.

Корань: --.

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. апантаны, шалёны, нібы вар'ят ◆ А Кізгайла стаў пры апошніх словах такі страшны, якім я ніколі не бачыў чалавека: скулы абцягнутыя, вочы ўтрапёныя, губу закусіў. Уладзімір Караткевіч, «Сівая легенда»
2. ашаломлены ◆ Паліцай, утрапёны і перапалоханы, сыпануў у пакой кулямі, але ў самы пакой не ўбег і закрычаў. Кузьма Чорны, «Пошукі будучыні»
3. перан. энергічны, настойлівы, непахісны ◆ Спачатку нічога не чуў — ад утрапёнага сэрцабіцця і шуму-звону ў вушах, нават ва ўсёй галаве. Генрых Далідовіч, «Заходнікі»

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Пераклад