прывычны
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]прывы́чны
Прыметнік.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя уласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- які стаў прывычкай ◆ Прывычны ўклад жыцця. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 638. — 968 с.
- вядомы, добра знаёмы, такі, да якога прывык ◆ Прывычныя з дзяцінства мясціны. Прывычныя сцены.
- разм. які прывык, прывучыўся да чаго-н. ◆ Рукі, прывычныя да ўсякай працы.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??