попел

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Jump to navigation Jump to search

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

по́-пел

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: -попел-.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. пылападобная шэрая маса, якая застаецца ад згарання чаго-н. ◆ Выбіць попел з люлькі. Ператварыцца ў попел. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 606. — 968 с.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]