гнаць

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

гнаць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. прымушаць рухацца ў якім-н. напрамку, прымусова адпраўляць ◆ Гнаць авечак. Гнаць звера. Гнаць лес па рацэ. Паны гналі людзей на работу. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 193. — 968 с.
2. прымушаць хутка рухацца, ехаць на вялікай скорасці ◆ Фурман гнаў каня. Гнаць машыну.
3. вельмі хутка расці ◆ Бульбу гоніць у каліўе.
4. здабываць пры дапамозе перагонкі ◆ Гнаць алей.
5. рабіць, пастаўляць хутка, у вялікай колькасці ◆ Гнаць план. Гнаць прадукцыю.
6. разм. даваць ◆ Гані грошы.
7. разм. моцна слабіць ◆ Жывот гоніць.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: гон, гонка

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: гнать