багіня

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

ба-гі́-ня

Назоўнік, жаночы род, адушаўлёны.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. у антычнай міфалогіі і некаторых рэлігіях: бажаство жаночага полу ◆ Багіня Ісіда. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 100. — 968 с.
  2. перан. пра жанчыну незвычайнай прыгажосці і грацыі ◆ Не жанчына, а багіня.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]