ачаг

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

а-ча́г

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: -ачаг-.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. прыстасаванне, дзе распальваюць і падтрымліваюць агонь ◆ Гарыць агонь у ачагу. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 97. — 968 с.
  2. перан., кніжн. месца, адкуль што-н. распаўсюджваецца, цэнтр чаго-н. ◆ Ачаг асветы. Ачаг землетрасення. Ачаг хваробы.
  3. перан. родны дом, сям’я ◆ Хатні ачаг.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]