асобны

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

а-со́б-ны

Прыметнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. ізаляваны, аддзелены ад іншых; самастойны ◆ Асобны пакой. Асобны ход у чытальню. Баханькоў А. Я. і інш. Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: Для сярэд. школы. — 3-е выд., перапрац. і дап. — Мн.: Нар. асвета, 1979. — С. 43. — 334 с. ◆ У асобным дварэ жыве. ◆ Асобную мае каморку. Носович И. И. Словарь белорусского наречия. СПб., 1870. [Перавыданне разам з дадаткам (гл.: Нас. Доп.): Насовіч І.І. Слоўнік беларускай мовы. Мінск, 1983.]
  2. некаторы, не кожны, адзінкавы ◆ Пачуць толькі асобныя словы размовы.
  3. адзін, самотны ◆ Сядзі сабе асобны, калі хочаш. Носович И. И. Словарь белорусского наречия. СПб., 1870. [Перавыданне разам з дадаткам (гл.: Нас. Доп.): Насовіч І.І. Слоўнік беларускай мовы. Мінск, 1983.]

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]