існаваць

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Jump to navigation Jump to search

Беларуская
[правіць]

існаваць

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. Быць у наяўнасці; мецца. Перастаць існаваць. ▪ Гэта была самая найкарацейшая сцежка, каб прайсці лес, і існавала яна тут здаўн[а]. (Чорны). Ігнась пачаў заўважаць, што між Лявонам і Довідам існуе нейкая непрыкметная сувязь, якую яны абодва ўтойваюць ад хатніх. (Чарнышэвіч). // Служыць для якой-небудзь мэты. Правілы існуюць для таго, каб іх выконвалі.
  2. Быць жывым; жыць (у 1 значэнні). — Жывеш? — Як бачыш, рухаюся, існую. А ты? — Дыхаю. Значыцца, таксама існую... (Лынькоўэ). // чым і на што. Здабываць сродкі для жыцця якім-н. чынам. Існаваць на сродкі бацькоў. // Жыць няпоўным жыццём, без радасці, без задавальнення. Калі бяссоннымі начамі Ля вокан сцежак не таптаў, — Хоць ты і быў тут, поруч з намі, Ты ўсё ж не жыў, а — існаваў. (Рудкоўскі).


Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]