Перайсці да зместу

існаваць

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская

[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

[правіць]

іс-на-ва́ць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне

[правіць]

IPA: [jisnaˈvat͡sʲ]

Аўдыё(файл)

Семантычныя ўласцівасці

[правіць]

Значэнне

[правіць]
  1. Быць у наяўнасці; мецца.  Перастаць існаваць.  Гэта была самая найкарацейшая сцежка, каб прайсці лес, і існавала яна тут здаўн[а]. (Чорны).  Ігнась пачаў заўважаць, што між Лявонам і Довідам існуе нейкая непрыкметная сувязь, якую яны абодва ўтойваюць ад хатніх. (Чарнышэвіч). // Служыць для якой-небудзь мэты.  Правілы існуюць для таго, каб іх выконвалі.
  2. Быць жывым; жыць (у 1 значэнні).  — Жывеш? — Як бачыш, рухаюся, існую. А ты? — Дыхаю. Значыцца, таксама існую... (Лынькоў). // чым і на што. Здабываць сродкі для жыцця якім-н. чынам.  Існаваць на сродкі бацькоў. // Жыць няпоўным жыццём, без радасці, без задавальнення.  Калі бяссоннымі начамі Ля вокан сцежак не таптаў, — Хоць ты і быў тут, поруч з намі, Ты ўсё ж не жыў, а — існаваў. (Рудкоўскі).

Сінонімы

[правіць]
  1. быць
  2. жыць

Антонімы

[правіць]

Гіперонімы

[правіць]

Гіпонімы

[правіць]

Халонімы

[правіць]

Роднасныя словы

[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

[правіць]

Этымалогія

[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад

[правіць]