Перайсці да зместу

страха

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

Назоўнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. верхняя, звычайна саламяная, частка будынка, якая пакрывае яго і засцерагае ад атмасферных з'яў. ◆ А збоку, ў полі, недалёка,
    Стаяў прыгрэбнік адзінока,
    Пахілкам, горкім сіратою,
    У дол упёршыся страхою
    Якуб Колас, Новая Зямля
  2. ◆ Сіняе неба ветліва атульвала старыя стрэхі смагінскіх будынкаў. Гартны
  3. ◆ Над маўклівым млыном, над сціхшай вадой, над стрэхамі дзвюх лазовіцкіх хат, над дрэвамі, кустамі і лугамі абапал Быстранкі — над усім узвышалася ціхае зорнае неба. Брыль
  4. ◆ Бусел, стораж хаціны, склаў гняздо на страсе. Дубоўка
  5. ◆ З-за высокай разгацістай елкі выглядае страха хлява і калодзежны журавель. Александровіч
  6. ніжні, звісаючы край гэтай часткі будынка. ◆ Праціснуўшыся, Аня зачыніла хлеў, хвіліну пастаяла ў ценю пад страхою. Мележ
  7. ◆ Я зайшоў на двор крайняй хаты і стаў пад страху. Вольскі
  8. у вобразным ужыванні ◆ А лес, як добры той знаёмы.
    Стаіць збялелы, нерухомы
    Абапал рэчачкі сцяною,
    Над ёю сплёўшыся страхою.
    Колас
  9. пра дом, жыллё, прытулак ◆ Што можа быць горш, калі ў дзіцяці няма страхі над галавой. Чорны


Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]