Перайсці да зместу

раскідач

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская

[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

[правіць]

раскіда́ч

Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.

Корань: --.

Вымаўленне

[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці

[правіць]

Значэнне

[правіць]
  1. той, хто не ашчаджае грошы ◆ Ат, ні будзя з яго гаспадара. Такі ўжэ раскідач, ніколі капейка ў кішэні ні затрымаецца. Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слуцкага р-на і г. Слуцка. У 2 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — С. 544. — 576 с.: іл.

Сінонімы

[правіць]

Антонімы

[правіць]

Гіперонімы

[правіць]

Гіпонімы

[правіць]

Халонімы

[правіць]

Роднасныя словы

[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

[правіць]

Этымалогія

[правіць]

Паходзіць ад ??