раздура

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

разду́ра

Назоўнік, жаночы род, адушаўлёны.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. раздуранае дзіця ◆ Раздура гэтая — малако на губах ні апсохла, а ўжэ свае права правіць, патрабуя. Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слуцкага р-на і г. Слуцка. У 2 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — С. 544. — 576 с.: іл.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??