паветка

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

па-вет-ка

Назоўнік.

Корань: --.

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. Пляцоўка пад страхой на слупах, прызначаная для хавання чаго-небудзь ад дажджу, непагоды ◆ На прыгуменьні поруч з садам,
   Павець з гумном стаяла радам,
   А пад паветкаю прылады:
   Вазок, калёсы, панарады,
   Старыя сані, восі, колы
   І вульляў некалькі на пчолы,
   Яшчэ някончаных; судзінна,
   Стары цабэрак, павасьміна,
   І розны хлам і лом валяўся,
   Ад сонца, дожджыку хаваўся, —
   Патрэбны рэчы, ёсьць вядома. Якуб Колас, Новая Зямля
2. ◆ Пад вялікай паветкай на дварэ стаіць многа вазоў Бядуля.
3. ◆ Тут [ля крыніцы] струменьчык чысты ліўся і журчаў, як чмель над кветкай, пад бярозавай паветкай Дубоўка.

Сінонімы

1. павець, наве́с, паднаве́с, прыстрэ́шак

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: небольшой навес