паветка

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

Назоўнік.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. Пляцоўка пад страхой на слупах, прызначаная для хавання чаго-небудзь ад дажджу, непагоды ◆ На прыгуменьні поруч з садам,
    Павець з гумном стаяла радам,
    А пад паветкаю прылады:
    Вазок, калёсы, панарады,
    Старыя сані, восі, колы
    І вульляў некалькі на пчолы,
    Яшчэ някончаных; судзінна,
    Стары цабэрак, павасьміна,
    І розны хлам і лом валяўся,
    Ад сонца, дожджыку хаваўся, —
    Патрэбны рэчы, ёсьць вядома.
    Якуб Колас, Новая Зямля
  2. ◆ Пад вялікай паветкай на дварэ стаіць многа вазоў Бядуля.
  3. ◆ Тут [ля крыніцы] струменьчык чысты ліўся і журчаў, як чмель над кветкай, пад бярозавай паветкай Дубоўка.

Сінонімы[правіць]

  1. павець, наве́с, паднаве́с, прыстрэ́шак

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]