глядзець

З пляцоўкі Вікіслоўнік
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

гля-дзе́ць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. накіроўваць позірк, каб убачыць каго-, што-н. ◆ Глядзець на неба. Глядзець на экран. Вокны глядзяць у агарод. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 192. — 968 с.
  2. разглядаць, успрымаць, знаёміцца з кім-, чым-н. ◆ Глядзець спектакль. Глядзець выстаўку карцін.
  3. рабіць агляд, абследаванне ◆ Глядзець хворага.
  4. разм. даглядаць, турбавацца ◆ Глядзець дзяцей. Глядзець за парадкам. Глядзець, каб усё было як трэба.
  5. браць прыклад з каго-н., лічыцца з кім-н. ◆ Глядзець на старэйшых. Не глядзі на лежабокаў.
  6. так ці інакш адносіцца да каго-, чаго-н., мець сваю ацэнку ◆ Глядзець на рэчы проста.
  7. віднецца, паказвацца адкуль-н. ◆ Беднасць глядзела з кожнага кутка хаты.
  8. у знач. выкл. выражае: а) папярэджанне, перасцярогу або пагрозу ◆ Глядзіце, не спазніцеся! б) здзіўленне, спалох ◆ Глядзі, што нарабіў гэты разбойнік! в) ужыв. як знак спасылкі ў тэксце ◆ Глядзі наступную старонку.
  9. у знач. пабочн. сл., разм. між тым, тым часам ◆ Глядзіш, і жніво надыдзе. За якую гадзіну, глядзіш, і грыбоў вядро.
  10. у знач. пабочн. сл., разм. як выяўляецца ◆ Гляджу, аўтобус ужо на прыпынку.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]