валапюк

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

ва-ла-пю́к

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: -валапюк-.

Вымаўленне

• МФА: [valaˈpʲʊk]

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. адна з першых штучных моў, створаная ў Германіі ў 1879 годзе І.М.Шлейерам; яе меркавалі выкарыстаць у якасці адзінай сусветнай мовы ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
2. перан. набор незразумелых слоў, тарабаршчына ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.

Сінонімы

1. -

Антонімы

1. -

Гіперонімы

1. мова

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Англійскаяen: Volapük (en), Volapuk (en) Арабскаяar: فولابوك Афрыкаансaf: Volapük Валапюкvoш: Volapük (vo) Венгерскаяhu: volapük Грэчаскаяel: βολαπούκ (el) (volapoúk) Дацкаяda: volapyk Ісландскаяis: vólapuk Іспанскаяes: volapuk (es) m, volapuque Карэйскаяko: 볼라퓌크 (ko) (bollapwikeu)

Нідэрландскаяnl: Volapük Нарвежскаяno: volapyk Нямецкаяde: Volapük Персідскаяfa: ولاپوک Польскаяpl: volapük (pl), wolapik (pl) Партугальскаяpt: volapuque (pt) Рускаяru: волапю́к (ru) m (volapjúk) Турэцкаяtr: Volapük Фарэрскаяfo: volapúk Францускаяfr: volapük (fr) Эсперантаeoш: Volapuko (eo)