Беларуская

бадзяга I

ба-дзя́-га

Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.

Корань: --.

прэснаводная губка, якая ў высушаным стане выкарыстоўваецца ў медыцыне для лячэння рэўматызму ◆ Націрацца бадзягай. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 100. — 968 с.

Роднасць

Паходзіць ад ??

ба-дзя́-га

Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.

Корань: --.

бяздомны без пэўнага занятку чалавек ◆ Хадзіць бадзягай па свеце. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 100. — 968 с.

Роднасць

Паходзіць ад ??