ачуняць
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]а-чу-ня́ць
Дзеяслоў.
Прыстаўка: а-; корань: -чуня-; дзеяслоўны канчатак: -ць.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- паправіцца пасля хваробы; ажыць ◆ Хлопец ачуняў пасля цяжкай хваробы. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 97. — 968 с.
- апрытомнець ◆ Ачуняць ад страху.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??