Перайсці да зместу

адметны

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская

[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

[правіць]
склон адз. л. мн. л.
муж. р. ср. р. жан. р.
Н.адметныадметнаеадметнаяадметныя
Р.адметнагаадметнагаадметнайадметных
Д.адметнамуадметнамуадметнайадметным
В.    адуш.адметнагаадметнаеадметнуюадметных
неад. адметны адметныя
Т.адметнымадметнымадметнай, адметнаюадметнымі
М.адметнымадметнымадметнайадметных

ад-ме́т-ны Прыметнік, адноснае и якаснае; тып скланення па класіфікацыі А. Залізняка — 1a.

Корань: --.

Вымаўленне

[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці

[правіць]

Значэнне

[правіць]
  1. не такі, як іншыя; своеасаблівы, інакшы ◆ Леапольд Гушка быў адметны ад тутэйшых людзей: штосьці было адмысловае ў яго вымаўленні (Чорны). Баханькоў А. Я. і інш. Тлумачальны слоўнік беларускай мовы: Для сярэд. школы. — 3-е выд., перапрац. і дап. — Мн.: Нар. асвета, 1979. — С. 20. — 334 с.
  2. характэрны, уласцівы каму-, чаму-н. у асобай ступені ◆ Адметныя рысы характару.

Сінонімы

[правіць]

Антонімы

[правіць]

Гіперонімы

[правіць]

Гіпонімы

[правіць]

Халонімы

[правіць]

Роднасныя словы

[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

[правіць]

Этымалогія

[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад

[правіць]