валапюк
З пляцоўкі Вікіслоўнік.
Змест |
[правіць]
Беларуская
[правіць] Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
ва-ла-пю́к
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -валапюк-.
[правіць] Вымаўленне
IPA: [valaˈpʲʊk]
[правіць] Семантычныя уласцівасці
[правіць] Значэнне
- адна з першых штучных моў, створаная ў Германіі ў 1879 годзе І.М.Шлейерам; яе меркавалі выкарыстаць у якасці адзінай сусветнай мовы ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ужывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
- перан. набор незразумелых слоў, тарабаршчына ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ужывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
[правіць] Сінонімы
- -
[правіць] Антонімы
- -
[правіць] Гіперонімы
[правіць] Гіпонімы
[правіць] Халонімы
[правіць] Роднасныя словы
[правіць] Устойлівыя словазлучэння і фразеалагізмы
[правіць] Этымалогія
Паходзіць ад ??
[правіць] Пераклад
|
|
