паканаць

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

па-ка-на́ць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. Перамагаць.

   ◆ Бог дапамагаў паканаць цяжкія жыцьцёвыя перашкоды, дык і цяпер дапаможа, казаў сабе я. Дзьмітры Касмовіч, «За вольную і сувэрэнную Беларусь», 2006 г.

2. Забіваць.

   ◆ Ян убачыў перад сабой маскавіта і паласнуў яго шабляй па галаве. З цемры выбег яшчэ адзін праціўнік. Яны скрыжавалі клінкі, і Ян з цяжкасьцю адкаснуўся ад шаблі, але выпадам у адказ паканаў маскавіта. Алег Рукаль, «На службе князя Радзівіла», ? г. . Крыніца — https://knihi.com/Aleh_Rukal/Na_sluzbie_kniazia_Radzivila.html.

Роднасныя словы

Роднасць

Пераклад

Рускаяru: умереть (umeretʹ)