каваль
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]ка-ва́ль
Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [kaˈvalʲ]
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- рабочы, майстар, які займаецца коўкай металу. ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 327. — 968 с.
- перан. той, хто настойлівай працай дамагаецца чаго-н., стварае што-н. ◆ Каваль свайго шчасця. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 327. — 968 с.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Пераклад
[правіць]- ↑ Мартынаў В. У., Цыхун Г. А., рэдактары (1978-2017). «Этымалагічны слоўнік беларускай мовы». Мінск: Беларуская навука.