вісець

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

ві-се́ць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: [vʲiˈsʲet͡sʲ]

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. будучы прымацаваным да чаго-н., знаходзіцца ў вертыкальным становішчы без апоры ◆ Люстра вісіць над сталом. Аб’ява вісіць на дзвярах. Капялюш вісіць на вешалцы. Самалёты вісяць над полем бою. Сукенка з аднаго боку вісіць. Вісець у паветры. Вісець на тэлефоне. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 144. — 968 с.
2. выдавацца, выступаць уперад якой-н. сваёй часткай, навісаць ◆ Скала вісела над дарогай. Бяда вісела над галавой.

Роднасныя словы

Роднасць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

• вісець над каркам
• вісець на валаску
• вісець на карку

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: висеть (ru)