вінаваты
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]ві-на-ва́-ты
Прыметнік.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [vʲi.naˈva.tɨ]
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- які правініўся ў чым-н., зрабіў злачынства ◆ Прызнаць вінаватым. Вінаваты ў крадзяжы. Я вінавата перад вамі. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 143. — 968 с.
- які выяўляе ўсведамленне сваёй віны ◆ Вінаваты голас.
- які вінен каму-н., мае доўг ◆ Я яму вінаваты трыццаць рублёў.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??