вілка
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]ві́л-ка
Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: []
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]
Значэнне
[правіць]- назва розных дэталей, прыстасаванняў з раздвоеным канцом ◆ Штэпсельная вілка. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 143. — 968 с.
- спец. такое становішча пры стральбе, калі адзін снарад падае бліжэй, а другі далей ад цэлі ◆ Узяць батарэю ў вілку.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??
Пераклад
[правіць]|
|
|