віза
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]ві́-за
Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.
Корань: -віз-; канчатак: -а.
Вымаўленне
[правіць]IPA: []
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- паметка службовай асобы на дакуменце ◆ Паставіць сваю візу. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 142. — 968 с.
- дазвол на ўезд у краіну, выезд ці праезд цераз яе, а таксама паметка ў пашпарце ў знак такога дазволу ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??