від
Выгляд
Беларуская
[правіць]від I
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]від
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -від-.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- тое, што адкрываецца перад вачамі, перспектыва, а таксама адлюстраванне яе ◆ Від на мора. Альбом з відамі Каўказа. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 142. — 968 с.
- тое, што і выгляд ◆ Спалоханы від твару. Стрэльба страціла ўжо былы колер і від.
- мн., перан. меркаванні; намер ◆ Віды на ўраджай. Віды на будучае.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??
Пераклад
[правіць]від II
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]від
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -від-.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- падраздзяленне ў сістэматызацыі, якое ўваходзіць у састаў вышэйшага раздзела — роду ◆ Від раслін. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 142. — 968 с.
- разнавіднасць, тып ◆ Від паліва.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??