выдумка
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]вы́-дум-ка
Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: []
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- хлусня, тое, што выдумана ◆ Не трэба слухаць, усё гэта выдумкі. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 156. — 968 с.
- тое, што прыдумана, вынайдзена; вымысел, фантазія ◆ Нас здзіўляюць яго выдумкі і прапановы.
- здольнасць выдумляць ◆ Чалавек з выдумкай.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??