Беларуская

выгараць I

вы́-га-раць

Дзеяслоў.

Корань: --.

IPA: []

згарэць поўнасцю ◆ Выгаралі дровы ў печы. Вёска выгарала. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 155. — 968 с.
выліняць, страціць натуральны колер ◆ Матэрыял выгараў на сонцы.

Роднасць
дзеясловы: выгарваць

Паходзіць ад ??

вы́-га-раць

Дзеяслоў.

Корань: --.

IPA: []

станоўча вырашыцца, удацца ◆ Справа яго не выгарала. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 155. — 968 с.

Роднасць

Паходзіць ад ??