вывучыць
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]вы́-ву-чыць
Дзеяслоў.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [ˈvɨ.vu.t͡ʂɨt͡sʲ]
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- гл. вучыць
- вучачы, засвоіць; развучыць ◆ Вывучыць замежную мову. Вывучыць песню. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 154. — 968 с.
- навукова даследаваць, пазнаць ◆ Вывучыць прычыны засухі. Вывучыць старажытную архітэктуру.
- уважліва назіраючы, азнаёміцца, зразумець ◆ Вывучыць абстаноўку.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??