выбіць

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

вы́-біць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. ударам выдаліць; з боем выгнаць, адцясніць ◆ Выбіць акно. Выбіць ворага з горада. Выбіць з каляіны. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 152. — 968 с.
2. ударамі ачысціць ад пылу ◆ Выбіць дыван.
3. ударамі зрабіць паглыбленне ў чым-н.; вычаканіць ◆ Выбіць медаль.
4. знішчыць градам, вытаптаць і пад. (пасевы, поле і г. д.) ◆ Град выбіў жыта. Выбіць сцежку ў жыце.
5. з цяжкасцю дамагчыся атрымання чаго-н. ◆ Выбіць дадатковыя сродкі.

Роднасныя словы

Роднасць
дзеясловы: выбіваць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: выбить (vybitʹ)