Беларуская

вы́-бар-шчык

Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.

Корань: --.

Аўдыё

той, хто ўдзельнічае ў выбарах або мае на гэта права ◆ Сустрэча дэпутата з выбаршчыкамі. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 152. — 968 с.
пры двухступенных або многаступенных выбарах — асоба, упаўнаважаная для ўдзелу ў выбарах ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.

Роднасць
назоўнікі: выбаршчыца прыметнікі: выбаршчыцкі

Паходзіць ад ??