вушка
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]ву́ш-ка
Назоўнік, ніякі род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]
Значэнне
[правіць]- гл. вуха
- тое, што і вуха ◆ Вушка звона. Вушка бота. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 152. — 968 с.
- дзірачка ў іголцы для ўцягвання ніткі ◆ Іголкавае вушка.
- макаронны выраб у выглядзе фігурных кавалачкаў цеста ◆ Булён з вушкамі.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??