вучыцца
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]вучы́цца
Дзеяслоў.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [vuˈt͡ʂɨt͡sːa]
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- засвойваць якія-н. веды, навыкі, звычкі ◆ Вучыцца грамаце. Вучыцца майстэрству. Вучыцца быць самастойным. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 152. — 968 с.
- атрымліваць адукацыю, спецыяльнасць ◆ Вучыцца ў школе. Вучыцца на настаўніка. Вучыцца за слесара.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??