вужака

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

ву-жа́-ка

Назоўнік, жаночы род, адушаўлёны.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: []

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. агульная назва паўзуноў з доўгім гнуткім целам без ног; змяя ◆ Віцца вужакай. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 150. — 968 с.
2. перан. пра ліхога, каварнага чалавека ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.

Роднасныя словы

Роднасць
прыметнікі: вужачы

Этымалогія

Паходзіць ад ??