вораг
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]во́-раг
Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.
Корань: -вораг-.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [ˈvo.rax]
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- той, хто знаходзіцца ў стане варожасці з кім-н.; непрыяцель ◆ Закляты вораг. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 148. — 968 с.
- ваенны праціўнік, непрыяцель ◆ Вораг разбіты.
- прынцыповы праціўнік чаго-н. ◆ Вораг алкаголю.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??