вокліч

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

во́-кліч

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Корань: --.

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. слова ці выгук, вымаўленыя з моцным пачуццём ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
2. тое, што і воклік ◆ З лесу даносіўся вокліч: — Сяргей! Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 147. — 968 с.

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Пераклад