воз
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]воз
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -воз-.
Вымаўленне
[правіць]IPA: []
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- сродак гужавога транспарту, прызначаны для язды і перавозкі грузаў; калёсы ◆ Класці сена на воз. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 146. — 968 с.
- нагружаныя паклажай калёсы, сані і пад., а таксама колькасць таго, што можа змясціцца на павозцы ◆ Везці воз сена. Воз дроў. Што з воза ўпала, тое прапала. Цэлы воз навін. Вазамі вазіць. Цягнуць воз.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??