вобласць
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]во́б-ласць
Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [ˈvob.ɫasʲt͡sʲ]
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- частка якой-н. тэрыторыі, край ◆ Вобласць экватара. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 145. — 968 с.
- буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў былым СССР, а цяпер у краінах СНД ◆ Віцебская вобласць. Прыехаць з вобласці.
- межы, у якіх распаўсюджана якая-н. з’ява, зона, пояс ◆ Вобласць вечнай мерзлаты. Азёрная вобласць.
- асобная частка арганізма, участак цела ◆ Вобласць сэрца. У грудной вобласці. Абследаваць вобласць ранення.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??