весці

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

ве́с-ці

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: [ˈvʲesʲ.t͡sʲi]

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. памагаць ісці, суправаджаць ◆ Весці хворага пад руку. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 140. — 968 с.
2. накіроўваць чый-н. рух; ісці на чале ◆ Весці войска ў бой. Весці каня за повад. Весці самалёт. Добра вядзе машыну.
3. пракладваць у пэўным напрамку ◆ Весці шашу на Полацк. Весці тэлеграфную лінію цераз раку.
4. рухаць чым-н. па паверхні чаго-н. ◆ Весці ўказкай па карце. Весці смыкам па струнах.
5. мець той або іншы напрамак, служыць шляхам куды-н. ◆ Дарога вяла ў лес. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 140—141. — 968 с.
6. перан. мець сваім вынікам, цягнуць за сабой ◆ Гэта да дабра не вядзе. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 141. — 968 с.
7. рабіць, выконваць, ажыццяўляць, падтрымліваць ◆ Весці падлікі. Весці назіранне. Весці агонь. Весці размову.
8. кіраваць, загадваць чым-н. ◆ Весці хатнія справы. Гаспадарку весці — не барадой трэсці. Весці гурток. Весці сход.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: вядзенне

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

• весці гутарку
• весці рэй

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: вести (ru)