верхавіна

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці

вер-ха-ві́-на

Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: []

Семантычныя ўласцівасці

Значэнне

1. верх, верхняя частка чаго-н. ◆ Верхавіна дрэва. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 140. — 968 с.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: верхавінка прыметнікі: верхавінны, верхавінкавы

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: верхушка (ru) ж.