вердыкт
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]вер-ды́кт
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -вердыкт-.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- спец. рашэнне прысяжных засядацеляў аб вінаватасці або невінаватасці абвінавачанага ◆ Вынесці апраўдальны вердыкт. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 139. — 968 с.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??
Пераклад
[правіць]|
|
|