ваяка
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]ва-я́-ка
Назоўнік, мужчынскі род, адушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: []
Семантычныя уласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- уст. вопытны і храбры воін ◆ Праслаўлены ваяка. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 137. — 968 с.
- пагард. той, хто няўдала ваюе ◆ Гэта быў мудры ваяка: на тачыле Байкал пераплываў.
- перан. задзіра, забіяка ◆ Для гэтага значэння не паказаны прыклады ўжывання. Дапамажыце праекту, дадаючы прыклад ужывання з літаратурнага твору ці аўтарытэтнага слоўніка.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??