вахта

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

ва́х-та

Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.

Корань: -вахт-; канчатак: -а.

Вымаўленне

Аўдыё

(файл)

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. у флоце: неадлучнае дзяжурства, а таксама змена, якая нясе такое дзяжурства ◆ Заступіць на вахту. Несці вахту. Начная вахта. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 137. — 968 с.
2. месца, дзе знаходзіцца дзяжурны, вахцёр; памяшканне для вахцёраў ◆ Ключы на вахце.
3. перан. самаадданая, поўная энтузіязму праца ў азнаменаванне чаго-н. ◆ Працоўная вахта.

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: вахта ж.